Uitvaart in andere culturen: islamitisch, joods en hindoeïstisch afscheid

Kern: zo snel mogelijk begraven — bij voorkeur binnen 24 uur. Crematie is verboden.

Wasritueel (ghusl): het lichaam wordt gewassen door moslims van hetzelfde geslacht.

Wikkelen (kafan): het lichaam wordt gewikkeld in wit linnen.

Gebed: een speciaal begrafenisgebed (janazah) in de moskee of bij het graf.

Begraving: op de rechterzijde, gezicht naar Mekka.

Voor gasten: bescheiden kleding, vrouwen bedekken het haar. Condoleren mag, maar houd het kort. Geen bloemen nodig.

Kern: ook zo snel mogelijk begraven. Geen crematie. Het lichaam wordt bewaakt (sjmirah) totdat het begraven wordt.

Tahara: wasritueel uitgevoerd door een hevra kadisja (begrafenisgezelschap).

Keriaa: nabestaanden scheuren een kledingstuk als teken van rouw.

Sjiva: een week van rouw thuis waarbij bezoekers langskomen. U koomt niet met lege handen — breng eten mee.

Kaddish: rouwgebed dat elke dag tijdens de sjiva wordt uitgesproken.

Kern: crematie is de norm, bij voorkeur snel na overlijden.

Wasritueel: het lichaam wordt gewassen door de familie.

Puja: religieuze ceremonies door een pandit (priester).

Crematie: bij voorkeur op hout (buiten), maar in Nederland vaak in een crematorium met speciale ruimte voor rituelen.

As: na de crematie worden de as in stromend water verstrooid — bij voorkeur in een heilige rivier (Ganges), soms in de Rijn of zee.

Rouw: een rouwperiode van 10–13 dagen.

- Vraag van tevoren wat gepast is (kleding, gedrag, geschenken)

- Doe wat de anderen doen — volg het ritueel

- Verwijder schoenen als dat gevraagd wordt

- Praat zacht, telefoon uit

- Accepteer aangeboden eten of drinken (een beleefdheidsgebaar weigeren kan kwetsend zijn)

- Stuur een kaartje of bel later — uw aanwezigheid is het meest waardevol